در گذشته در بین النهرین مردم بر این اعتقاد داشتند که خدایان متعددی وجود دارد و هر شهری را یک خدا اداره و کنترل میکند که به همین دلیل معبدهای زیادی ساختند برای خدایان تا در آنجا زندگی کنند که بعضی وقت ها به زیگورات شبیه بود. زيگورات چغازنبيل در ايران. زيگورات اور که ٢١١٠ سال قبل از ميلاد ساخته شده قديمی‌ترين و زيگورات چغازنبيل بزرگ‌ترين زيگورات جهان هستند.

 معبد ایلامی چغازنبیل بر روی تپه ای خاکی و در ساحل رودخانه دز از شعب رود کارون در استان خوزستان قرار گرفته  است .زیگورات  ساختمانی هرمی که چند طبقه ایی است و با پلکان به بالا مرسید که هرطبقه کوچکتر از طبقه پایینی خود است. بر روی ديوارهای معبد آجرهايی به خط ميخی مشاهده می‌شود که همگی دارای متنی يکسان هستند و بيان‌گر نام پادشاه و هدف او از ساخت اين معبد است.

آبرساني به چغازنبيل يكي از شگفتيهاي اين معبد است. رود دز از نزديكي چغازنبيل عبور میکند ولي به دليل اينكه اين رود سطح دشت را فرسايش داده است و بستر رودخانه در سطح پايينتري از سطح دشت قرار گرفته اسشت اهالی نمیتوانستند تا از آب رودخانه بهره ببرن؛ ولی رود کرخه هم سطح با زمین بود .به همین دلیل پادشاه وقت دستور ساخت کانال را داد تا بتوانند آب رود کرخه را به چغازنبیل برسانند اما آب رود باید از 7تپه عبور میکرد تا به چغازنبیل برسد و بعد از گذشت از دشت خوزستان آب گل آلود میشد .آب را داخل حوضچه های بزرگ و کوچک میریختند و گل آنرا جدا میکردند و آب را تصویه میکردند.